ANTÓN PULIDO TRAE KERMESSES A COMPOSTELA
XOSÉ MARÍA PALMEIRO
Cúmprese un mes do nomeamento de Antón Pulido como Fillo Predilecto de Amoeiro (Ourense) e o pintor, o artista capaz de ser profeta na súa terra natal e nutricia, ten a ben agasallarnos con algunhas das súas Kermesses.
Cores fortes, ritmo vivace, expresións rotundas, trazos envolventes, cromáticas caricias no espazo da compostelá Galería Metro, no número 24 da Rúa Nova, para goce dos sentidos e descubrimento de novos xeitos de ver e de nos ver.
Revivo palabras, vividuras, cantigas e emocións compartidas co artista, tamén naquel tan próximo 18 de outubro, con el e cos seus, con tantos amigos nos chaos de Amoeiro, e lembro unha visita ao seu obradoiro da viguesa rúa Álvaro Cunqueiro. Na tranquilidade cómplice da noite parolamos, rodeados de figuras e figuracións que interpelan amable, rotundamente. Trazos fortes que retratan soidades, esperanzas, traballos e días. Figuras arredor dunha fogata, do lume que procura calor, espanta as tebras e transforma os rostros coa maxia da luz que o pintor modula e reinventa.
Algo disto dixen publicamente naquela data de recoñecemento e homenaxe ao artista de Bóveda de Amoeiro, dono de moitos saberes e habilidades, humanista, docente, intelixente e sensible, racional e dionisíaco, gozador da vida e da amizade, dun vaso de bo viño e dunha cantiga, unha confidencia e un sorriso. Dixen que o seu obradoiro está ateigado de tesouros, de obras maiores e outras tamén merecentes de atención. Hai moitos territorios que esperan outras miradas no espazo onde interpela o mundo con mensaxes en forma de cadros, agora polos rueiros da abstracción, que van tomando corpo nas horas calmas da noite e da madrugada.
Peregrino polos roteiros da luz e da cor, primeiro impulsor do Centro Galego de Arte Contemporánea, este pintor de Amoeiro, radicado en Vigo, andivo por Taiwán e por Beijing, percorreu París e irá a Miami. Pero antes compartirá Kermesses na Compostela amada por Otero Pedrayo, un dos seus padriños nos comezos. Aquí terá tamén privilexiada compaña na persoa de Isaac Díaz Pardo, artista relevante e referente e modelador indiscutible da Galicia contemporánea.
Ten dito o pintor que kermessear é gozar de todo o bo que a vida ofrece. Sexan benvidas as súas propostas en tempos de revisionismos miserables da historia recente e de ofensas aos seres derrotados, masacrados e aínda apenas nomeados. Un supoñer, Camilo Díaz Baliño, artista, galeguista, republicano, paseado, pai de Isaac, exemplar cultivador este da memoria necesaria, da reivindicación imprescindible. Tamén da memoria visual e colorista que agora se enriquece en Compostela coas vibrantes e alegres Kermesses de Antón Pulido.
